Nekya logo logo avn

De ascendant als voertuig van de ziel

(Deels gepubliceerd in de astrologische agenda Hajefa 2007)

De ascendant is een van de belangrijkste factoren in elke horoscoop. Toch is er opvallend weinig geschreven informatie over te vinden en wat we er wel over kunnen vinden blinkt bepaald niet uit in eenduidigheid. Het enige waar alle astrologen het over eens zijn is dat de ascendant te maken heeft met de interactie met de buitenwereld, maar welk aspect van die interactie hier een rol speelt wordt doorgaans verschillend geïnterpreteerd. De een heeft het over het lichaam, de ander over de persona (waarmee het masker wordt bedoeld, waarmee wij ons aanpassen aan de buitenwereld) en de volgende over hoe anderen ons zien, vaak zonder dat we ons daar zelf van bewust zijn. Ook heb ik wel eens de opvatting vernomen dat de ascendant gaat over dat deel van de psyche dat wij nog moeten ontwikkelen.

Met al deze onduidelijkheden ben ik blij in de gelegenheid gesteld te worden een artikel over de ascendant te schrijven, overigens zonder te pretenderen de waarheid hierover in pacht te hebben. Ik probeer hiermee slechts mijn eigen bescheiden, want vooral filosofische, bijdrage in deze discussie te leveren.

Het is alweer lang geleden dat aan mij werd gevraagd een lezing te verzorgen over het verband tussen de ascendant en het lichaam. Ik heb dat toen in eerste instantie als een uitdaging ervaren en ben, bij gebrek aan lectuur daarover, zelf onderzoek gaan doen naar de vele bekende beweringen over dit onderwerp.

Belangrijk daarbij te vermelden is, dat wij ons uiteraard niet moeten beperken tot het teken op de cusp van het eerste huis.  Het is een heel complex aan factoren die de uitwerking van de ascendant bepalen. Daarbij gaat het om alle informatie die het eerste huis betreft. Met  de ascendant wordt doorgaans alleen de cusp van het eerste huis bedoeld, maar aangezien ascendant en eerste huis mijns inziens inhoudelijk niet direct te onderscheiden zijn, zal ik mij in dit artikel richten op het hele ascendantcomplex,  te weten:

  1. Het teken op cusp 1.
  2. Eventuele planeten in het eerste huis. Als zij in een volgend teken staan, moet dit teken ook worden meegenomen.
  3. Deze planeten moeten ook als huisheer worden bekeken.
  4. De planeten die een aspect maken op de ascendant.
  5. Diezelfde planeten dienen ook als huisheer bekeken te worden.
  6. Teken- en huispositie van heer 1 (en bij een onderschept teken in het eerste huis ook die van bijheer 1)
  7. Aspecten met planeten en huisheren van heer 1 (en eventueel bijheer1)

Een heleboel factoren dus om rekening mee te houden. Daarbinnen is niet alles even belangrijk of over een kam te scheren. Zo is de positie van heer 1 voor de persoonlijke beleving van dit proces meestal doorslaggevender dan bijvoorbeeld een planeet in het eerste huis. Maar daarover wil ik hier niet uitweiden, dus terug naar mijn onderzoek.

Een van de bekende beweringen die onderwerp was van mijn onderzoek is dat de ascendant bepaalt hoe het lichaam er concreet uitziet, dus ook of iemand dik of dun is. Daarbij heeft jupiter natuurlijk een uitbreidend effect en saturnus een daaraan tegengestelde invloed. Dit is bij uitstek een onderwerp dat zich leent voor objectief onderzoek, daar iemands eigen mening er hier niet toe doet.

Inderdaad ben ik een paar keer horoscopen tegengekomen van mensen met jupiter rijzend, die kampten met overgewicht. En ook heb ik voorbeelden gezien van mensen met ondergewicht waar saturnus een rol speelde in het ascendantcomplex.

Helaas bleek het echter helemaal niet moeilijk voorbeelden te vinden waarbij deze veronderstelling helemaal onderuit gehaald werd en dat kwam ik te vaak tegen om van de bekende uitzondering op de regel te kunnen spreken.

Was het dan allemaal onzin? Maar er was me wel iets anders opgevallen. Zelf heb ik ook zo’n rijzende jupiter en toch een mager lijf. (Het was ook vooral vanuit die persoonlijke ervaring dat ik in dit onderwerp geïnteresseerd was.) Wat ik nu vaak heb gemerkt is dat mijn omgeving heel verbaasd reageert als ik mijn werkelijke lengte vermeld. (Natuurlijk heeft niet alleen de breedte, maar ook de lengte te maken met het jupiter-effect) Doorgaans word ik als gemiddeld beschouwd terwijl ik toch echt de 1.60 m. niet haal. Ook werd ik vroeger thuis “de lange” genoemd, de rest was nu eenmaal nog korter. Deze empirische ervaringen hebben mij op de eerste plaats doen besluiten af te zien van het houden van de voornoemde lezing, omdat het voor mij toendertijd nog allemaal veel te onduidelijk was, maar op de tweede plaats op het spoor gezet dat ik vanaf die tijd verder heb gevolgd. De hypothese die vanuit deze ervaring vorm kreeg is dat de ascendant niet te maken heeft met de concrete werkelijkheid van het lichaam maar met “hoe we bij anderen overkomen”, ongeacht of dit nu de werkelijkheid weergeeft of niet. Ik wil nu in dit artikel deze betekenis van de ascendant verklaren vanuit de bouwstenen van het eerste huis die geleverd worden door het element vuur en het hoofdkruis, wat het mijns inziens allemaal een stuk duidelijker maakt.

Deze duiding van de ascendant komen we ook overal tegen in de psychologische astrologie. Het wordt, als we de ascendant zo beschouwen, veel duidelijker waarom we hier te maken hebben met het element vuur. Als de ascendant zou gaan over het concreet waarneembare uiterlijk, zou het immers een aardehuis moeten zijn? De meeste astrologen zijn het er over eens dat het element aarde te maken heeft met de concrete zintuiglijk waarneembare werkelijkheid, waartoe ook het lichaam behoort, terwijl het vuurelement daaraan tegengesteld is omdat het achter de werkelijkheid schouwt. Geen element is dan ook zo immaterieel als vuur. Hoe kunnen we dan aan een vuurhuis zoiets concreets koppelen als het uiterlijk waarneembare lichaam?

Maar als we, eigen aan de betekenis van het element vuur, hier rekening houden met de psychische factor dan zien we dat die houding naar buiten toe, die door de ascendant wordt aangegeven, op de eerste plaats door de psyche wordt bepaald. Zo zal het duidelijk zijn dat als iemand bijvoorbeeld last heeft van een minderwaardig- heidsgevoel, dat een heel andere houding naar de buitenwereld geeft dan wanneer er sprake is van zelfvertrouwen. Ik ben dan ook geneigd de kern van alles wat we naar buiten brengen via de ascendant te verklaren vanuit de relatie die we hebben met onszelf. Want het is deze verhouding die uiteindelijk bepaalt hoe we overkomen bij anderen en hoe wij onszelf manifesteren en presenteren.

Deze presentatie moeten we echter wel onderscheiden van de veel onpersoonlijkere houding die in het 10e huis ligt. Bij het mc. is namelijk ook sprake van een manier van onszelf presenteren. Maar omdat hier het beroep, inclusief het daarbij horende sociaal maatschappelijk functioneren, centraal staat, betreft het hier een presentatie die veel dichter komt bij het begrip dat Jung als de persona omschrijft. Daaronder verstaat hij het masker dat we nodig hebben ter aanpassing aan het maatschappelijke gebeuren. Dit begrip wordt vaak ten onrechte onder het eerste huis geschaard. Maar het grootste verschil tussen de ascendanthouding en die houding die hoort bij het mc-complex, is dat we veel meer zicht en greep hebben op die mc-houding, daar dit inderdaad een soort masker is die op aanpassing aan de buitenwereld is gebaseerd, terwijl de ascendanthouding beschouwd moet worden als een natuurlijke houding die onlosmakelijk met iemand verbonden is. De ascendant is meer als je uitstraling, die echter vooral in veel persoonlijkere situaties aan de orde is. Het beeld dat Karen Hamaker hier ter illustratie biedt is mijns inziens onovertroffen. Zij vergelijkt de gehele horoscoop met een kasteel, waarbij dan het mc. wordt aangegeven door de vlag op de toren terwijl de ascendant wordt weerspiegeld door de ophaalbrug.

Bij deze beeldspraak is het heel duidelijk dat de mc-houding veel bewuster en dus ook veel gemaakter is dan die van de ascendant. Die vlag op de toren hebben we immers zelf geplaatst en daarmee de eerste indruk bepaald die men van ons krijgt als iemand van ver af ons kasteel nadert. Het is onze beroepshouding die niet is los te koppelen van ons ik-beeld, dat we dan ook eveneens in het 10e huis vinden. Niet dat ik-beeld en persona hetzelfde zijn. Maar voordat we ons in 10 bewust kunnen worden van het gebruik van een masker ter aanpassing, zullen we eerst een realistisch afgebakend ik-beeld opgebouwd moeten hebben, om het een van het ander te kunnen onderscheiden. Dat is het werk dat vooraf gaat aan een evenwichtige vorm van functioneren in het 10e huis. In al deze thema’s kunnen we de behoefte aan vormgeving en zekerheid van het element aarde dat bij het 10e huis hoort, gemakkelijk herkennen.

Maar dan nu ter vergelijking de ascendant als ophaalbrug van het kasteel. Nadat iemand dichterbij is gekomen en te kennen heeft gegeven om binnen te willen komen wordt de inhoud van het ascendantcomplex zichtbaar in de manier waarop de ophaalbrug al dan niet direct en spontaan wordt neergehaald. Sommigen halen hem pas neer na eerst uitgebreid door een spionnetje te hebben geloerd om te zien wie daar om binnenkomst verzoekt. En een volgende houdt zijn fort potdicht en geeft helemaal niet thuis. Aan deze beeldspraak kunnen we zien dat het bij de ascendant niet alleen gaat over hoe je zelf naar buiten treedt, maar ook over hoe je anderen binnen laat. Het is een proces van tweerichtingsverkeer dat in het eerste huis centraal staat en dat kan ook niet anders. In de psychologische astrologie wordt rekening gehouden met het effect dat de psyche heeft op concrete ervaringen en omstandigheden, de huizen dus. Daarom worden die concrete ervaringen uit de  huizen hier dan ook deels beschouwd als het resultaat van onze eigen houding, inclusief alle (eventueel onbewuste) verwachtingen, verlangens, angsten en andere emoties.

Hoe meer we ons bewust worden van die psychische factoren die hier invloed hebben, hoe meer greep we krijgen op dat wat ons in de huizen lijkt te overkomen. Maar die greep is natuurlijk nooit volledig, al is het maar omdat de huizen voor een deel wel een objectieve lotsbeschikking vertonen. De invloed die wij door bewustwording kunnen uitoefenen op onze omstandigheden is daardoor  dan ook altijd enigszins beperkt.

Omdat de ascendant gaat over onze natuurlijke uitstraling in de persoonlijke interactie met de omgeving, betreft het hier een inhoud die net als de meeste andere horoscoopfactoren, aanvankelijk onbewust is. We weten immers niet hoe we bij anderen overkomen als we daar nooit naar gevraagd hebben en/of daar nooit op hebben gelet. Dan blijken de omgevingsreacties hier eenvoudig als spiegel te kunnen worden gebruikt. Er wordt namelijk heel anders op iemand gereageerd die spontaan en impulsief zijn ophaalbrug naar beneden gooit dan op iemand die wantrouwend of strategisch reageert op de buitenwereld. Die eerste, al dan niet spontane reactie op alles wat zich van buitenaf aandient, hoort ook bij het ascendantcomplex. Want ook die eerste reactie is niet los te zien van onze persoonlijke houding.

Hierin herkennen we de essentie van de combinatie van het vuurelement met het hoofdkruis. Want het is in de interactie met de omgeving (hoofd), dat ik mezelf kan ontdekken (vuur).  Als we op deze manier naar het eerste huis kijken en het vergelijken met de overige huizen, wordt de functie van het ascendantcomplex in relatie tot de overige huizen duidelijker.

Bij vuur gaat het in wezen om de ontwikkeling van de persoonlijkheid, dat is een wordingsproses dat nooit af is. Daarom gaat vuur over bewustwording en aarde over bewustzijn (het afbakenen van dat bewustzijn in het 10e huis). Dat proces van bewustwording vormt pas in het negende huis het centrale thema. Maar in de huizen van het vuurelement die voorafgaan aan het negende wordt het voorwerk gedaan. Eerst moeten we onszelf ontdekken en dat kan alleen in relatie tot de buitenwereld, vandaar dat we hier het hoofdkruis als instrument meekrijgen. Dan volgt in het 5e huis de verdieping van dat bewustwordingsproces doordat daar met behulp van het vaste kruis, de link wordt gelegd met het onbewuste. Daar wordt vuur tot scheppingskracht en zelfexpressie wat weer tot zelfvertrouwen kan leiden. Met dat zelfvertrouwen als voorwaarde kunnen we dan in het negende huis tot intuïtief inzicht komen in de achterliggende verbanden, wat een almaar voortgaande groei van de persoonlijkheid betekent.

Hier zien we dat in het eerste huis de basis gelegd moet worden voor dit ontwikkelingsproces van vuur. En zoals ik al zei, is het niet voor niets dat we hier het hoofdkruis meekrijgen als instrument om onszelf te ontdekken. De vier huizen van het hoofdkruis worden de hoekhuizen genoemd, waarmee hun extra belang ten opzichte van de overige huizen wordt onderstreept. Dat belang wordt gevormd doordat het bewustzijn zich alleen van zichzelf bewust kan worden in de relatie tot de omgeving. Alleen als wij iets buiten onszelf waarnemen kunnen we tot een ik-bewustzijn komen, want zolang alles een is kan geen onderscheid worden aangebracht. Daarom helpt het hoofdkruis ons een sterk bewustzijn op de bouwen. Dat is een belangrijke voorwaarde voor een evenwichtige relatie met het onbewuste, waar de energierichting van het vaste kruis ons bij helpt, waarna we met het beweeglijke kruis de noodzakelijke veranderingen kunnen aanbrengen om het proces op hoger niveau opnieuw aan te vangen. Dat is het proces van wording, bloei en verval dat vervat zit in de drie kruizen. (Zij zorgen voor de beweging binnen de elementen die de vaststaande structuur van de psyche weergeven.) Na de ontdekking in het 1e huis, komt de verdieping in het 5e en komen we in het 9e tot inzicht waarna we weer een volgende ontdekking kunnen doen in het 1e huis en zo gaat dit proces alsmaar door. Zo kunnen we in elk drietal huizen van een element een deel van het individuatieproces herkennen, waarbij elk element daarin een eigen functie heeft.

Zo vormen de twaalf huizen een symbolische afspiegeling van het individuatieproces, waarmee in het eerste huis een begin wordt gemaakt. Zonder eerste huis zou niets begonnen worden en geen enkele ontwikkeling mogelijk zijn in de andere huizen, daarom zijn alle andere huizen ook afhankelijk van het eerste huis.

Als het eerste huis symbool staat voor ontstaan en begin zouden we misschien geneigd zijn hier aan een basis te denken die hier wordt gelegd, maar dat is een te aards begrip. Bij vuur gaat het meer om een vonk die iets in gang zet dan om iets wat je kunt pakken of waarop je kunt staan. Het is in het proces van reflecteren aan de omgeving meer een plotseling besef over iets van jezelf, dat de aanzet kan vormen voor verdere ontwikkelingen.

Als de ascendant symbool staat voor het begin betekent dat niet dat de pasgeborene al in het eerste huis “zit”. Er is immers aanvankelijk nog geen ik-bewustzijn, maar een staat van eenheid, de mystieke deelname die symbolisch door het paradijs wordt weerspiegeld, daar er zonder tegenstellingen ook geen conflicten zijn. Die periode moeten we dus in het 12e huis plaatsen en naarmate zich een ik-bewustzijn vormt, gaan ook de huizen 1 tot en met 4 er toe doen. Daarbij leiden de ervaringen in het eerste huis tot “ik ben”, in het tweede tot  “ik heb”, in drie tot  “ik denk” en in vier tot “ik voel”, wat dan in vijf weer kan leiden tot “ik ben mij van mezelf bewust”. Daar zijn we pas bewust aan toe vanaf de puberteit en vanaf de adolescentie worden ook de huizen vanaf het negende belangrijker. De geest moet nu eenmaal een bepaalde rijpheid hebben om met de thema’s uit die latere huizen bewust om te kunnen gaan.

In eerste instantie werkt alles nog onbewust en is dus alles een. Maar de een baart twee zoals de Tao ons leert, omdat de twee voorwaarde is voor ontwikkeling, dynamisch is, waar de een statisch is. We moesten verdreven worden uit het paradijs om ontwikkeling mogelijk te maken. Bewustwording komt eigenlijk neer op steeds weer een ander stukje uit die eenheid ontdekken als een stukje van jezelf en daarmee je bewustzijn uitbreiden en je blik verruimen. Ik denk dat in het eerste huis die twee wordt gebaard, daar waar wij met ons subject een object ontmoeten om in dat spanningsveld die mogelijkheden te ontdekken die de aanzet kunnen vormen voor het individuatieproces dat door de totale horoscoop wordt weerspiegeld.

En zoals ik hierboven al even aangaf, heb ik het idee dat de kern van dat specifieke  verhaal wordt gevormd door de manier waarop wij ons tot onszelf verhouden en dat de basis daarvoor weer wordt gelegd bij de geboorte-ervaring.

Als dat waar is moeten we de geboorte aan de ascendant koppelen en dat is ook wat veel astrologen doen. De ascendant weerspiegelt symbolisch nu eenmaal het eerste begin en het ontstaan van de horoscoop en dan lijkt het niet vergezocht ook de geboorte-ervaring hier te plaatsen.

Ik heb dit inderdaad meermalen bevestigd gezien (zoals bijvoorbeeld de deelname van Uranus bij een stuitligging, of de deelname van Saturnus bij een moeizame en lange bevalling, en Neptunus bij teveel medicijngebruik). Een concreet onderzoek hiernaar bij vele horoscopen zag ik echter stuklopen op het feit dat lang niet iedereen van zijn/haar moeder hier objectieve informatie over heeft gekregen, aangezien eventuele negatieve emoties tijdens de bevalling door de moeder vaak snel verdrongen en dus vergeten worden als de bevalling achter de rug is. Daarom moet ik mij hier beperken tot een hypothese die op filosofische en niet op empirische basis is gestoeld.

Het zal niet direct voor iedereen duidelijk zijn waarom de emoties van met name de moeder tijdens de bevalling, zo bepalend zijn voor het kind. Jung heeft aangetoond dat elk leven begint vanuit het collectief onbewuste waar vanuit langzaam maar zeker een ik-bewustzijn groeit. We weten allemaal dat het vele jaren duurt voordat een kind zichzelf met “ik” aanduidt, als teken van een eerste aarzelend besef van onderscheid tussen zichzelf en de omgeving. Er gaan daarna nog vele jaren van ontwikkeling voorbij voordat de structuur van de psyche zijn eerste definitieve vorm gevonden heeft. Tot die tijd is er sprake van wat Jung noemt mystieke deelname, waarmee hij bedoelt dat het kind zichzelf nog niet kan onderscheiden van diens omgeving, maar daar met een soort psychische navelstreng nog lange tijd mee verbonden blijft. Omdat de moeder zo bepalend is voor elk jong kind, zijn het dan ook in eerste instantie vooral haar onbewuste emoties die feilloos worden opgepikt en daarmee de ervaringswereld van het kind kleuren.

Die onbewuste invloed van de moeder op haar kind is vooral sterk tijdens de zwangerschap en de bevalling. Als de moeder tijdens de zwangerschap geen blijdschap maar weerzin voelt, zal ze dit vaak voor zichzelf ontkennen, omdat het lastig is bewust met zulke emoties om te gaan, zonder onder een schuldgevoel gebukt te gaan. Dan heeft het kind er echter juist veel meer last van dan wanneer ze het zich wel durft te realiseren, want het kind is als het ware een speelbal van dat onbewuste van de moeder. Deze ervaring zal bij het kind resulteren in een gevoel van niet gewenst zijn, waar het een leven lang mee kan worstelen. Maar ook als er wel blijdschap was tijdens de zwangerschap, maar de bevalling daarna zo moeizaam verloopt dat de moeder halverwege het kind verwenst, kan dit de nodige psychische schade bij het kind veroorzaken. Het allerbelangrijkste, want meest bepalende moment echter, zijn de eerste minuten na de geboorte. Dat is het werkelijke begin van het leven en dus van de horoscoop en daar hebben we dan ook met de ascendant te maken. Tot die tijd ligt de ervaring in het 12e huis.

Dat de eerste momenten van iemands leven zo belangrijk zijn dat ze zelfs bepalend genoemd kunnen worden voor de gehele levensloop is begrijpelijk als we het idee uit de secundaire progressies van “een dag is een jaar” tot uitgangspunt nemen. Want “zo boven, zo beneden”, “zo binnen, zo buiten”, kunnen we verder doortrekken naar een analogie tussen micro- en macrokosmos die we ook op de tijd kunnen toepassen. Dat betekent dat het hele leven wordt weerspiegeld door die eerste ervaring. Die wordt dan weer vooral bepaald en gekleurd door de eerste reactie van met name de moeder op het kind. Hoe welkom werd je geheten? Wie met open armen en in blijdschap is ontvangen, zal met gemak een positieve relatie tot zichzelf ontwikkelen en daarmee ook een positieve uitstraling hebben, die weer leidt tot een als prettig ervaren contact met de omgeving. Het zal duidelijk zijn dat het tegenovergestelde geldt voor het kind dat op een of andere manier een negatieve eerste reactie kreeg.

Dat kan zijn omdat het geslacht tegenvalt, of omdat het iets misvormds heeft, of omdat er iets anders mis is met het kind waardoor de vreugde plaats maakt voor angst en paniek. Daarom is het dan ook een uiterst traumatische ervaring als een baby direct na de bevalling moet worden vervoerd richting operatiekamer of couveuse. Uiteraard kan niemand daarvoor verantwoordelijk gesteld worden en kunnen we een dergelijke ervaring alleen maar opvatten als een karmische opdracht die dit kind blijkbaar heeft meegekregen. Dat is in dit voorbeeld heel duidelijk, maar eigenlijk geldt hetzelfde voor de andere voorbeelden waar de situatie minder ernstig is. Die eerste reactie die we ervaren bij de komst van een kind is immers geen bewust gestuurde reactie, het overkomt de moeder als ze schrikt of baalt. We kunnen haar daar onmogelijk verantwoordelijk voor stellen. En het heeft totaal geen zin die emotie te onderdrukken, daar het kind het juist dan des te sterker voelt. Daarmee wil ik aangeven dat schuldgevoel hier niet op zijn plaats is. Het is zoals het is en zoals het blijkbaar zijn moest. De moeder voltrekt hiermee een stukje van het lot dat bij dit kind hoort, of ze dat nu wil of niet. Wat ze wel kan doen is die eerste reactie op latere leeftijd openlijk met het kind bespreken, waardoor het er eerder en beter mee kan leren omgaan.  Er is hierdoor ook lang niet altijd sprake van een geboortetrauma, want dat is een term die voorbehouden is aan de meest dramatische situaties. Maar er is wel een wond, die in eerste instantie knaagt aan de basis van iemands bestaan. Ik heb echter vaak mogen waarnemen hoe juist zo’n fundamentele wond in iemands leven een krachtige motivatie vormde voor het ontwikkelingsproces, waarmee dus een negatieve ervaring omgevormd kan worden tot een positieve. Ook daarom is het belangrijk dit soort ervaringen oordeelloos waar te nemen en er vooral de mogelijkheden van te belichten.

Uit het voorgaande mag niet geconcludeerd worden dat iedereen die hartelijk welkom is geheten zich van jongs af aan makkelijk een houding weet te geven. Er kan sprake zijn van een ascendant van het inferieure element wat altijd de nodige aanvangsproblemen op dit gebied zal geven. Wel kunnen we zien dat als een stevige basis bij de geboorte is gelegd, het kind eerder met eventuele problemen uit het ascendantcomplex leert omgaan dan wanneer dat niet het geval is.

Als dus de ascendant symbool staat voor het begin van het leven en hierbij de mate waarin we welkom zijn geheten zo bepalend is, dan wordt het ook duidelijk waarom ik denk dat aan de basis van de ascendantbeleving de manier ligt waarop wij ons tot onszelf verhouden. Het is immers de mate waarin we “ik” durven zeggen en onszelf manifesteren en presenteren aan de omgeving, waarin we het hoofdkruis van het eerste huis kunnen herkennen. Maar het is en blijft het vuurelement waar vanuit dit hoofdkruis werkt. En vuur is ik-gericht omdat het in wezen streeft naar ontwikkeling van de persoonlijkheid  en voor deze vuur-cyclus wordt in het eerste huis de basis gelegd. Het is daarom dat de ascendant, inclusief het eerste huis zo’n dominante positie inneemt in de gehele horoscoop.

Als we zo het eerste huis beschouwen, wordt duidelijk waarom dit het belangrijkste huis is. Hier vinden we de vonk tot bewustwording die verdere ontwikkeling mogelijk maakt. Dat wordt bedoeld met het realiserende en concretiserende effect van de ascendant, dat vaak met het lichaam wordt verward. Ik hoop met dit artikel duidelijk te hebben gemaakt dat het hier niet gaat om het tastbare lichaam, maar om het lichaam als voertuig van de ziel.